برش پلاسما گام الکتریک

برش پلاسما گام الکتریک چگونه کار می کند

فرآیند برش پلاسما گام الکتریک شامل استفاده از گرما برای ذوب فلز به جای برش مکانیکی است. برش های پلاسما با ارسال یک قوس الکتریکی از طریق گاز کار می کنند. سپس این گاز از یک دهانه منقبض (نازل) عبور می کند. باز شدن محدود باعث می شود که گازها با سرعت زیاد از طریق آن فشرده شوند و پلاسما را تشکیل دهند. برش قطعه کار مستلزم قرار دادن نوک برش کاتر پلاسما به قطعه کار است. همچنین توجه داشته باشید که به دلیل رسانایی پلاسما، نیاز به اتصال قطعه کار از طریق میز برش به زمین وجود دارد.

گاز مورد استفاده در فرآیند برش پلاسما

نوع گاز مورد استفاده در  برش پلاسما گام الکتریک طی فرآیند به روش برش، مواد برش و ضخامت بستگی دارد. علاوه بر اطمینان از تشکیل یک جت پلاسما، گاز مورد استفاده همچنین باید به بیرون راندن مواد مذاب و اکسید از برش کمک کند. رایج ترین گازهای مورد استفاده برای برش پلاسما عبارتند از:

• آرگون

آرگون یک گاز بی اثر است و قوس پلاسمایی آن پایدار است. پایداری به این معنی است که این گاز به سختی با هر فلزی در دماهای بالا واکنش نشان می دهد. الکترودها و نازل هایی که برای برش آرگون استفاده می شوند، اغلب عمر مفید بیشتری نسبت به گازهای دیگر دارند.

گاز آرگون در حین برش به دلیل قوس پلاسمایی کم و آنتالپی آن دارای محدودیت است. همچنین، هنگام برش با استفاده از آرگون در یک محیط حفاظتی آرگون، مسلماً مشکلات سرباره وجود دارد. این در درجه اول به دلیل کشش سطحی فلز مذاب است که حدود 30 درصد بیشتر از کشش سطحی موجود در محیط نیتروژن است. این مشکلات یکی از دلایلی است که به ندرت از آرگون برای برش پلاسما استفاده می شود.

• نیتروژن

نیتروژن پایداری قوس پلاسما و جت انرژی بالاتری نسبت به آرگون دارد، به خصوص با منبع ولتاژ بالاتر. همچنین، حداقل سرباره را در لبه های پایینی برش ایجاد می کند، حتی هنگام برش فلزاتی مانند آلیاژ پایه نیکل و فولاد ضد زنگ که ویسکوزیته بالایی دارند.

گاز نیتروژن به عنوان یک گاز مستقل یا در ترکیب با گازهای دیگر عمل می کند. همچنین برش با سرعت بالا فولاد کربنی را تسهیل می کند.